Wat is vibe coding? Eerlijk uitgelegd door iemand die zelf geen code leest.

Vibe coding is software bouwen door in gewone taal te zeggen wat je wilt, terwijl AI de code schrijft. Je kijkt naar het resultaat, niet naar de code. Het woord komt van Andrej Karpathy, februari 2025. Hij bedoelde het voor wegwerpprojectjes in het weekend. Voor een site waar klanten op komen, wil je meer: controles.

Wie dit schrijft? Mijn vak is gietvloeren leggen, met een eigen bedrijf. Ik ben geen programmeur en code lees ik niet. Na werktijd bouw ik websites en webapps, met Claude Code als bouwhulp: ik geef de opdracht, ik keur het werk. Dichter bij vibe coding kom je bijna niet. Daarom krijg je hier geen verkooppraatje, maar het verhaal van een vakman die het zelf doet.

Waar komt vibe coding vandaan?

Uit één bericht op X. Op 2 februari 2025 schreef AI-pionier Andrej Karpathy over een nieuwe manier van bouwen. Hij gaf het een naam: vibe coding. Drie stukjes uit dat bericht leggen het beter uit dan elke definitie:

“fully give in to the vibes, embrace exponentials, and forget that the code even exists”

Vrij vertaald: geef je helemaal over aan het gevoel en vergeet dat er code bestaat.

“I ‘Accept All’ always, I don’t read the diffs anymore”

Hij klikt dus altijd op alles goedkeuren. Wat de AI in de code verandert, leest hij niet meer.

“not too bad for throwaway weekend projects”

En dit is de zin die vaak wegvalt: niet slecht voor wegwerpprojectjes in het weekend. Karpathy zei zelf al waar het voor bedoeld was. Het originele bericht opent niet zonder account, maar de tekst staat letterlijk geciteerd op de site van Simon Willison en op de Engelse Wikipedia.

Daarna ging het snel. Het Engelse woordenboek Collins koos vibe coding tot woord van het jaar 2025. Hun uitleg, op 6 november 2025: AI gebruiken die je in gewone taal aanstuurt om computercode te schrijven.

Vibecoden betekenis: sfeer, gevoel en de code vergeten

Vibe is Engels voor sfeer of gevoel. Coding is code schrijven. Samen: bouwen op gevoel. Op de Nederlandse Wikipedia heet het vibecoden.

Het gevoel slaat op hoe je stuurt. Je zegt niet regel voor regel wat er moet gebeuren. Je beschrijft wat je wilt zien en oordeelt op wat je ziet. Mooi genoeg? Door. Niet goed? Nog een keer. De code zelf blijft een zwarte doos.

Hoe vibe coding werkt, in vier stappen

Neem een eenvoudig voorbeeld: een pagina met je prijslijst en een knop om te bellen. Zo gaat dat.

1. 01

   Je beschrijft wat je wilt

   In je eigen woorden. Bijvoorbeeld: een pagina met mijn drie prijzen onder elkaar, en onderaan een knop om mij te bellen.

   Nieuw woord prompt: de opdracht die je aan de AI geeft. Gewone zinnen zijn genoeg.

2. 02

   De AI schrijft het

   Het programma zet je zinnen om in de taal die een browser begrijpt.

   Nieuw woord code: de tekst achter elke website: instructies voor de browser. Jij hoeft die niet te kunnen lezen.

3. 03

   Je bekijkt het resultaat

   Je opent de pagina en kijkt. Wat er in de code veranderd is, sla je over. Precies daar zit de vibe.

   Nieuw woord diff: het lijstje van wat de AI in de code heeft toegevoegd of weggehaald. Karpathy las het niet meer.

4. 04

   Je stuurt bij tot het klopt

   Te klein, verkeerde kleur, knop op de verkeerde plek? Zeg het, en de AI past het aan.

   Nieuw woord ronde: één keer vragen, kijken en bijsturen. Een echte site heeft er meer dan één nodig.

Welk programma doet dat schrijfwerk? Het overzicht bovenaan in Google noemt onder meer Claude Code, Cursor, Lovable en Replit. Ik bouw zelf met Claude Code, dus over de andere zeg ik niets. Wil je weten hoe dat programma werkt? Lees dan wat Claude Code is en doet.

Wat kun je ermee, en waar gaat het mis?

Eerlijk antwoord: voor uitproberen is het geweldig. Voor iets waar mensen op vertrouwen, is blind goedkeuren een gok. Wat je niet leest, zie je ook niet. Een fout kan dus ongemerkt blijven zitten.

Die grens komt niet van mij. Karpathy trok hem zelf, met zijn weekendprojecten. En Simon Willison maakte hem scherper, zoals je hieronder leest.

Vibe coding of bouwen met een vangnet: het eerlijke verschil

Willison schreef op 19 maart 2025 waar vibe coding ophoudt:

“If an LLM wrote the code for you, and you then reviewed it, tested it thoroughly and made sure you could explain how it works to someone else that’s not vibe coding, it’s software development.”

In gewone taal: heeft een AI de code geschreven, maar heb je hem nagekeken, goed getest en kun je uitleggen hoe hij werkt? Dan is het geen vibe coding meer. Dan is het gewoon software maken.

Nu het eerlijke stuk. Ik lees geen code. Volgens die strenge uitleg doe ik het dus half. Het verschil zit in wat ik wél controleer:

• Een fasekaart. Deze site bouw ik in fases, op een fasekaart. Bovenaan staat een startzin, zodat een nieuw gesprek met Claude Code precies weet waar het verder moet.
• Controles die eerst rood staan. Voordat iets af mag, schrijf ik een controle die het werk toetst. Die moet eerst falen, anders bewijst hij niets. Bij deze site stond de bewaker van één bouwfase eerst 11 van 11 rood. Daarna groen. Bij de sloop-check, waarbij je expres iets kapotmaakt, werd hij weer rood.
• Meten in plaats van gokken. Mooi vinden is niet genoeg. Ik laat de snelheid en de toegankelijkheid meten, bijvoorbeeld met Lighthouse.
• Live zetten keur ik zelf. Dat doe ik altijd in manual: elk commando keur ik zelf goed. En staat er nog een controle op rood, dan gaat er niets live.

Een voorbeeld van dat meten is voorbeeldzaak SNIT, een barbierssite die ik bouwde om te laten zien wat kan. Het is geen echte klant. Ik las geen regel van de code. Wel liet ik Lighthouse acht keer meten. Zeven keer stond prestaties op 100, één keer op 98. Toegankelijkheid scoorde 100. Dat is het verschil tussen hopen en weten.

Zo zet je Claude Code op zelf keuren

Karpathy klikte op alles goedkeuren. In Claude Code kun je het omgekeerde kiezen: een stand waarin hij eerst jou vraagt. Die heet manual. Je start hem zo, in de map waar je wilt bouwen:

$ claude --permission-mode manualmanual mode on

Wat de standen doen. Nieuwe versies van Claude Code beginnen in auto. Dan keurt een tweede AI elke stap, in plaats van jij. In manual vraagt hij eerst, voordat hij een bestand aanpast, een opdracht uitvoert of iets van internet haalt. En de stand die alles doorlaat, --dangerously-skip-permissions, is volgens Anthropic alleen voor een afgesloten container of virtuele machine. Dus niet voor je eigen computer met je eigen bestanden.

Die laatste stand is de “Accept All” van Karpathy, maar dan als echte knop. Voor je eigen site wil je die niet.

Vervangt vibe coding de programmeur?

Dat weet ik niet, en ik ga het ook niet voorspellen.

Wat ik wel weet, uit mijn eigen avonden: Claude Code bouwt, ik stuur en keur. Het programma denkt niet na over je zaak. Welke pagina’s je nodig hebt, wat je klant wil lezen, wat er niet op mag: dat blijft jouw werk.

En moet je dan alsnog een programmeur betalen om de code na te kijken? Voor een weekendproject niet. Voor een site met klantgegevens wil je dat iemand of iets het werk controleert. Bij mij zijn dat de controles en metingen hierboven. Ik beloof niet dat dat altijd genoeg is. Ik vertel je alleen hoe ik het doe.

Zelf beginnen of laten bouwen?

Wil je het zelf proberen? Begin klein, met de eerste opdracht in mijn uitleg over Claude Code. Daar maak je in een lege map je eerste bestand, met manual aan. Mijn gratis gids, de Mac Dev Starter Kit, zet je Mac er stap voor stap klaar voor. Installeren lees je bij Claude Code installeren. En wil je zien hoe ik een hele site opbouw? Lees website maken met AI.

Heb je liever dat iemand anders het bouwt, met de controles erbij? Dan lees je wat een website laten maken bij mij kost.

Alle andere uitleg over het gereedschap, in gewone taal, vind je bij Claude Code.